Wedstrijdverslag Queens

RC Curtrycke Queens vs RC La Hulpe

Op 1 april 2017 speelden wij met de Queens een legendarische match. Geschiedenis werd geschreven. En NEEN dit is geen aprilgrap!

Na een kwalitatief mindere match tegen Binche vorige week stonden we nu als één team op het veld tegen La Hulpe. La Hulpe stond eerste in onze ranking, wij tweede. Voor de start van de opwarming waren we met zijn allen wat nerveus, enerzijds door de “lichte” druk van de trainers en anderzijds door de druk die we onszelf oplegden. Maar vol goeie moed en focus startten we aan de opwarming. Met diezelfde focus die we met zijn allen hadden tijdens de opwarming begonnen we ook de match. DER IP EN DER OVER, der ip en der over, der ip en der over,….

We begonnen sterk met aanvallen, we namen het roer in handen. Na goeie inspanningen van het pack geraakten we al snel in de 22 van de tegenstanders wat resulteerde in een eerste try na vijf minuten. Ook de minuten daarna stonden we op de helft van La Hulpe te spelen en zetten we druk. Dit gaf ons moed en zelfvertrouwen maar we speelden soms een beetje rommelig waardoor kort nadien de dames van La Hulpe door onze verdedigingslijn braken en zo hun eerste try scoorden. Maar we lieten onze kop niet hangen, integendeel we gingen er opnieuw de volle 100 procent voor. We brachten terug structuur in het spel en speelden de rest van de eerste time vooral op hun helft, maar we konden de trylijn niet meer bereiken. We gingen de half time in met een score van 5-5.

Tijdens de rust pepten we elkaar op. We geloofden in onszelf en even belangrijk in elkaar. Na enkele wissels begonnen we opnieuw helemaal gefocust aan de tweede helft. En deze helft was van ons! Het pack won bijna alle scrums, de lijn stelde zich aanspeelbaar op. De goeie wisselwerking tussen het pack en de lijn zorgden voor een waar spektakel voor de toeschouwers. De tegenstanders wisten niet waar ze het hadden. 17-5: nog 20 minuten te spelen en de Queens waren vol zelfvertrouwen. La Hulpe kon niets meer doen. Wij vonden onze tweede adem terwijl bij hen de moed in de schoenen zonk. Wij maakten in de laatste 20 minuten nog drie tries. Deze tries kwamen er na enkele slimme en vlugge beslissingen van de Queens, eindstand: 32-5. We speelden als een team en wonnen ook als een team.

De toeschouwers, de trainers en jullie kapitein genoten met volle teugen van de match. En ze zijn trots. Trots op het team dat we zijn en op het team dat we nog zullen worden. Iedereen mag trots zijn op zichzelf! The sky is NOT the limit!

En omdat the sky NOT the limit is, zijn er ook nog enkele dingen waar we als team moeten blijven aan werken om onszelf te verbeteren. Maaaaaaar daar hebben we trainers voor. 🙂

Ik sluit af op de enige manier die gepast is: MERCI POEZEKES!!!